Lipa

Lipa i dłuto — to para stworzona dla siebie. Przez wieki największe dzieła europejskiego snycerstwa powstawały właśnie z lipy: ołtarze Wita Stwosza, stalle gotyckie, barokowe dekoracje kościelne.

Właściwości drewna lipowego

Twardość: miękka do umiarkowanej (Janka ~2700 N). Gęstość: 430–560 kg/m³ — stosunkowo lekkie. Rysunek: bardzo drobny, jednolity, prawie bez widocznych słojów — czyste tło dla rzeźby. Barwa: jasna, kremowo-żółta. Włókna: proste, jednorodne, można ciąć w każdym kierunku bez wyrywania.

Dlaczego lipa jest idealna

Lipa jest miękka — dłuto wchodzi łatwo. Jest jednorodna — bez twardych i miękkich stref. Nie wyrywa się przy podcięciach — klucz do głębokiego reliefu. Dobrze trzyma detal — ostre krawędzie ornamentów są stabilne.

Lipa jest królową warsztatu — słucha dłuta jak muzyk słucha nuty.— Z tradycji snycerskiej

Obróbka drewna lipowego

Lipa prawidłowo wysuszona (wilgotność 8–12%) daje się obrabiać bez problemów. Dobrze przyjmuje bejcę, wosk i politurę.

Zastosowanie w snycerstwie

Lipa stosowana jest do rzeźby figuralnej sakralnej i świeckiej, dekoracji meblowych (ornamentów, rozet, liści akantu), elementów ołtarzy i stallów, płaskorzeźb i paneli dekoracyjnych.

Lipa a inne gatunki

W porównaniu z dębem lipa jest miększa i łatwiejsza, ale mniej trwała. Wobec orzecha — lipa jest jaśniejsza i bardziej jednorodna. Olcha jest podobna w obróbce. Dla zaczynających naukę snycerstwa lipa jest zdecydowanie najlepszym wyborem.