Maswerk

Maswerk to jeden z najważniejszych wynalazków architektury gotyckiej — skomplikowana geometria kamiennych łuków wypełniająca okna katedry. Przeniesiona do drewna, stała się jednym z najtrudniejszych ornamentów snycerskich.

Historia maswerktu

Maswerk narodził się w budownictwie gotyckim XIII wieku jako wypełnienie okiennych otworów. Szczyt rozwoju to katedry we Francji, Niemczech i Polsce. W rzemiośle artystycznym maswerk przeniknął do stallów kościelnych i mebli, szczególnie w epoce neogotycku XIX w.

Elementy maswerktu

Maswerk budowany jest z: łuku ostrego (charakterystyczny dla gotyku), trójliścia (trifoil) — trzy zachodzące łuki, czwórliścia (quadrifoil) — cztery łuki, rybi ogon (dagge) — ostra wklęsła forma, okrąg i kombinacje geometryczne.

Maswerk w drewnie

Wykonanie łączy techniki ażuru i reliefu. Tło wycięte na wylot, krawędzie profilowane. Rysunek geometryczny musi być perfekcyjny — maswerk nie wybacza błędów proporcji. Przenosi się go cyrklem i kątownikiem, wycina piłą włosową, profiluje żłobakami.

Maswerk to geometria w służbie Bogu — każdy łuk obliczony, każdy trójliść w harmonii.— Z tradycji gotyckiej

Zastosowanie

Maswerk w drewnie stosuje się w stallach kościelnych, neogotyckich meblach, przegrodach wnętrz, boazeriach i okiennych dekoracjach szaf bibliotecznych.