Patynowanie

Patyna to czas zamknięty w powierzchni. Naturalna dojrzewa przez dziesięciolecia — sztuczna musi przekonać oko w ciągu godzin.

Definicja i cel

Patynowanie ma dwa zastosowania: renowacja zabytkowa — uzupełniony fragment musi pasować kolorystycznie do oryginału; wykończenie stylowe — nowa rzeźba lub mebel ma wyglądać jak antyk. Efekt polega na zróżnicowaniu koloru — ciemniejsze zagłębienia, jaśniejsze wypukłości.

Metody patynowania

Bejca + starcie — ciemna bejca na całość, po częściowym wyschnięciu starcie z wypukłości. Farba olejna + starcie — cienka warstwa umbry lub sieny palonej. Wosk barwiony — ciemny wosk w zagłębieniach, jasny na wypukłościach. Szlagmetal + patyna — po złoceniu lazurowa warstwa cieniująca imituje stare złocenia.

Technika krok po kroku

1. PrzygotowanieCzyste, zaszlifowane drewno lub zabejcowane na kolor bazowy.
2. Nałożenie patynyCiemna bejca, rozcieńczona farba olejna lub ciemny wosk na całość.
3. Odczekanie5–15 minut — materiał wnika w zagłębienia.
4. Starcie wypukłościLniana szmata zetrze ciemny materiał z wypukłości, pozostawiając w zagłębieniach.
5. UtrwalenieWosk lub szelak zamyka efekt.

Zastosowanie

Patynowanie przy renowacji mebli zabytkowych, wykończeniu mebli stylowych, rzeźbach sakralnych nawiązujących do tradycji, dekoracyjnych ramach i lustrach w stylu antycznym.