Dłuto snycerskie
Dłuto snycerskie to przedłużenie ręki — właściwy dobór dłuta do zadania decyduje o jakości pracy równie mocno, jak umiejętności snycerza.
Rodzaje dłut snycerskich
Dłuto płaskie — ostrze prostokątne, do wyrównywania tła. Dłuto ukośne — ostrze ścięte pod kątem, do narożników. Żłobak — ostrze wklęsłe, podstawowe do form organicznych. Wenerka (V-żłobak) — V-kształtny rowek, do konturów. Dłuto kątowe — do trudnych narożników trójwymiarowych.
System numeracji dłut
Dłuta snycerskie opisują dwa parametry: numer sweep (1–11) określający stopień wklęsłości ostrza — 1 to dłuto płaskie, 11 to głęboko wklęsłe U — oraz szerokość ostrza w milimetrach (1–50 mm). Dłuto 7/10 to żłobak o głębokości 7 i szerokości 10 mm.
Stal i uchwyty
Dłuta snycerskie ze stali węglowej lub stopowej. Dobra stal dłużej zachowuje ostrość. Uchwyty tradycyjnie z drewna (bukszpan, grab). Do pracy pobijakiem — uchwyty ośmioboczne. Do pracy ręcznej — owalne lub kuliste.
Dobór dłut do ornamentów
Ostrzenie
Tępe dłuto to główny wróg dobrej rzeźby. Ostrzenie na kamieniu (grubym i wykańczającym), wykończenie na paście polerskiej. Kąt ostrzenia: 20–30°. Dobry snycerz ostrzy narzędzia codziennie.
