Płaskorzeźba
Płaskorzeźba to najpowszechniej stosowana forma rzeźbiarskiego zdobnictwa — od egipskich reliefów przez greckie fryzy po renesansowe meble.
Definicja
Płaskorzeźba (bas-relief) to forma, w której motyw wystaje z tła o nie więcej niż połowę swojej objętości. Forma pozostaje związana z tłem na całej lub prawie całej swojej powierzchni. Jest to przeciwieństwo rzeźby pełnej.
Rodzaje reliefu płaskiego
Technika wykonania
Płaskorzeźba w drewnie zaczyna się od przeniesienia rysunku. Następnie snycerz usuwa tło na założoną głębokość — najczęściej 5–20 mm. Potem modeluje formę żłobakami: różnicuje głębokość planów, zaokrągla krawędzie, tworzy szczegóły anatomiczne lub botaniczne.
Płaskorzeźba to sztuka iluzji — z dwóch centymetrów głębokości trzeba wydobyć poczucie przestrzeni.— Z tradycji snycerskiej
Płaskorzeźba a rzeźba pełna
Płaskorzeźba jest trwalsza i bardziej odporna na uszkodzenia niż rzeźba pełna — nie ma wystających elementów. Jest też łatwiejsza w montażu. Rzeźba pełna daje pełną przestrzenność i możliwość oglądania ze wszystkich stron.
Zastosowanie
Płaskorzeźba stosowana jest na frontach mebli i drzwi, płycinach szaf, fryzach architektonicznych, ołtarzach, tablicach pamiątkowych, dekoracjach kominków i ramach luster.
