Agnes I — współczesna rzeźba z XIX-wiecznego drewna
Stare drewno nie jest pustym materiałem. Ma pęknięcia, przebarwienia, ślady dawnych połączeń i własny rytm słojów. Agnes I powstała właśnie z takiej sosny — odzyskanej z rozebranego XIX-wiecznego budynku.
Najpierw były surowe belki
Agnes I to ręcznie rzeźbiona figura kobieca wykonana z drewna sosnowego odzyskanego z konstrukcji budynku z XIX wieku. Zanim pojawiła się twarz i subtelny detal, trzeba było poznać materiał.
Stare drewno ma własną historię. Widać w nim patynę, przebarwienia po dawnych połączeniach ciesielskich, pęknięcia i rysunek słojów wyostrzony przez czas. Przed rozpoczęciem pracy belki zostały oczyszczone, sprawdzone pod kątem ukrytych spękań i pozbawione starych gwoździ.
Dopiero wtedy można było zdecydować, gdzie powstanie twarz, gdzie pozostanie masyw i które naturalne ślady powinny zostać zachowane.
Czym jest Agnes I
To współczesna postać kobieca wyłaniająca się z organicznej struktury starego drewna — jakby zawsze w nim była i czekała tylko na odsłonięcie. Rzeźba łączy dwa pozornie przeciwne porządki: surowość materiału z historią oraz miękkość formy figuralnej.
Delikatne rysy twarzy i spojrzenie skierowane w górę budują wrażenie ciszy, siły i wewnętrznego światła. Okrągła forma za głową przywołuje skojarzenie z aureolą, ale nie jest cytatem czysto religijnym. Jest raczej znakiem obecności, ochrony i cichej duchowej mocy.
Od belki do postaci
Przy dużej rzeźbie nie zaczyna się od oczu czy ust. Najpierw trzeba ustawić sylwetkę: wysokość postaci, położenie głowy, kierunek szyi, ramiona oraz dużą formę za głową.
Na początku usuwa się dużą ilość drewna. Później każde cięcie ma coraz większe znaczenie, bo margines korekty maleje. Dopiero gdy proporcje całej bryły są właściwe, można bezpiecznie przechodzić do precyzyjniejszej pracy.
Moment, w którym drewno zaczyna patrzeć
Kiedy główna bryła była już ustawiona, można było przejść do twarzy. Tutaj zaczynają mieć znaczenie milimetry: głębokość oczodołów, przejście policzka w skroń, linia nosa, kształt ust i położenie brody.
Rysunek słojów nadal przechodzi przez twarz i szyję. Nie chcieliśmy go ukrywać. Dzięki temu postać pozostaje częścią materiału, a nie idealnie wygładzoną formą odciętą od drewna.
Okrąg za głową buduje całą sylwetkę
Jednym z najbardziej charakterystycznych elementów Agnes I jest duża, okrągła forma za głową. Od frontu działa niemal graficznie. Z boku widać jednak, że nie jest płaskim tłem — ma własną grubość i przestrzennie łączy się z głową oraz włosami.
Rzeźba musiała być kontrolowana z każdej strony, ponieważ gotowa forma nie miała działać wyłącznie w jednym, frontalnym ujęciu.
Powierzchnia nie miała być sterylna
W końcowej fazie dłuto nie służy już do usuwania kilogramów materiału. Zaczyna budować światło. Kierunek cięcia, niewielkie zagłębienie i pozostawiona krawędź wpływają na to, jak twarz i pozostałe partie rzeźby reagują na oświetlenie.
Ślady ręcznej pracy zostały świadomie pozostawione. Rzeźba nie jest wygładzona do powierzchni przypominającej gips — faktura narzędzia oraz naturalny rysunek drewna są częścią jej charakteru.
Czarny dąb i żywica — pęknięcia pozostają widoczne
Naturalne pęknięcia i naprężenia starej sosny zostały świadomie zachowane i uzupełnione czarnym dębem oraz ciemną żywicą. Nie chodziło o ukrycie „wady”. Te miejsca miały pozostać czytelne.
Czarny dąb ma głęboką, niemal grafitową barwę kontrastującą z cieplejszą sosną. Ciemne uzupełnienia zamykają szczeliny, ale ich nie wymazują — pęknięcie pozostaje widoczną linią historii materiału.
Surowy cokół i miękka forma
Dolna część rzeźby pozostaje celowo surowa, ciężka i architektoniczna. Kontrastuje z delikatnością twarzy, szyi i ramion. To przejście od masywu do subtelności jest jednym z najważniejszych elementów Agnes I.
Symbolicznie odnosi się do ciężaru, który wiele kobiet dźwiga w milczeniu — chroniąc rodzinę, bliskość i ciągłość, a jednocześnie nie tracąc łagodności.
Osiem warstw oleju, każda szlifowana ręcznie
Powierzchnia Agnes I jest jedwabista w dotyku, chociaż nadal widać ślady dłuta i strukturę drewna. Odpowiada za to osiem warstw specjalistycznego oleju, z których każda była ręcznie szlifowana.
Kolejne warstwy wnikają w drewno zamiast tworzyć grubą błonę na powierzchni. Szlifowanie pomiędzy nimi zbija podniesione włókna. Dzięki temu pojawia się głębia koloru i miękkie wykończenie bez plastikowego połysku lakieru.
Rzeźba musi działać z każdej strony
Agnes I nie jest płaskim obrazem oglądanym wyłącznie od frontu. Włosy, tył głowy i okrągła forma za nią zostały opracowane jako pełna przestrzenna kompozycja.
Dopiero widok od tyłu pokazuje, jak dużo pracy pozostaje niewidoczne na klasycznym zdjęciu frontalnym.
Kobietom — matkom, żonom i córkom.
To jedyna treść, którą dopisujemy do tej rzeźby wprost. Reszta znaczeń należy już do osoby, która na nią patrzy.
Dane techniczne
Unikatowa praca wykonana w naszej pracowni w 2025 roku. Egzemplarz pojedynczy — 1/1.
| Tytuł | Agnes I |
|---|---|
| Rok | 2025 |
| Edycja | egzemplarz unikatowy 1/1 |
| Wymiary | 84 × 30 × 34 cm (wys. × szer. × gł.) |
| Materiał | sosna z odzysku z XIX w., czarny dąb, żywica, olej |
| Technika | rzeźba ręczna w drewnie, inkrustacja, wypełnienia żywiczne |
| Wykończenie | 8 warstw oleju, każda szlifowana ręcznie |
| Styl | współczesna rzeźba figuralna, organiczna, symboliczna, o wydźwięku sakralnym |
| Pochodzenie | Polska |
| Sygnatura | tak |
| Certyfikat | certyfikat autentyczności w zestawie |
Masz drewno z własną historią?
Agnes I jest jedna i nie będzie powtórzona. W pracowni powstają jednak rzeźby figuralne i formy symboliczne na zamówienie — również z materiału pochodzącego z konkretnego miejsca: starej belki, rozebranego budynku albo drewna zachowanego przy remoncie rodzinnego domu.
Zaczynamy od rozmowy i oceny materiału. Dopiero później powstaje koncepcja, termin i wycena.
Najczęstsze pytania
Czy Agnes I jest dostępna do kupienia?
Tak, o ile nie została jeszcze sprzedana. Rzeźba istnieje w jednym egzemplarzu. Aktualną dostępność potwierdzamy indywidualnie.
Dlaczego rzeźbi się w drewnie z odzysku, a nie w nowym?
Stare drewno jest wysezonowane i stabilne. Ma również patynę i rysunek słojów, których nie da się uzyskać w nowym materiale.
Czym jest czarny dąb?
To drewno dębowe, które przez dziesiątki lub setki lat leżało w środowisku pozbawionym tlenu. Jego barwa przechodzi od ciemnobrunatnej do niemal czarnej. W Agnes I został wykorzystany jako element pracy i przy naturalnych pęknięciach.
Czy pęknięcia w drewnie będą się powiększać?
Drewno przez cały czas reaguje na wilgotność, ale materiał sezonowany ponad sto lat jest bardzo stabilny. Zalecamy wilgotność wnętrza w zakresie 40–60% i ustawienie pracy z dala od bezpośrednich źródeł ciepła.
Jak dbać o olejowaną rzeźbę z drewna?
Odkurzać suchą, miękką ściereczką, nie ustawiać w pełnym słońcu ani nad źródłem ciepła i nie myć detergentem. Po kilku latach powierzchnię można odświeżyć cienką warstwą odpowiedniego oleju do drewna.
Czy wykonujecie rzeźby z drewna powierzonego przez klienta?
Tak. Materiał najpierw oceniamy pod kątem wilgotności, pęknięć, obecności gwoździ i stopnia zmurszenia.
Czy Agnes I nadaje się do wnętrza sakralnego?
Forma ma wydźwięk sakralny, ale nie przedstawia konkretnej postaci religijnej. Może funkcjonować zarówno w przestrzeni modlitewnej, jak i w świeckim wnętrzu.
